Woensdag 30 maart - Blind Samurai

Woensdag 30 maart

Vandaag het grootste deel van de dag doorgebracht in de bibliotheek.

S’avonds voor de verandering maar weer eens de gang naar de BlockBuster gemaakt.
Het is vanaf Laurel vrijwel één lang recht stuk over Guadaloupe naar deze filmverhuurzaak (er zal ongetwijfeld een beter woord zijn voor filmverhuurzaak maar ik kan er momenteel even niet op komen…). Met een beetje geluk de nummer 1 (bus) gepakt. Op deze wijze kan een wandeling langs de bedelende jeugd vermeden. “Do you have some spare change” wordt meestal beantwoord met een “No, sorry dude” waarna wat Nederlandse zinnen volgen van onze kant: “zoek een baan man”, “waar betaal je die piercings van” en “doe wat met je leven”. De reactie van de kant van de jeugd is boegeroep, gesis en enkele krachttermen. Ik heb weinig tot geen medelij met deze mensen. Wanner iemand in merkkleding en met een mobiele telefooon op straat aan het bedelen is klopt er iets niet. “Waar zet je je tegen af...”

De film van vandaag Zatoichi-Shintaro. Een japanse film over een blinde masseur die gedurende de film +/- 300 van het leven beroofd. De oren en neuzen vliegen letterlijk over het scherm. Het geheel is overgoten met een bizar soort humor. Met stip de wree(m)dste film van de afgelopen weken.

Dinsdag 29 maart - trouble in paradise

Dinsdag 29 maart

De dag doorgebracht in de bibliotheek van de faculteit. Research gedaan voor de papers en een heel eind verdergekomen. steeds meer informatie over de boze buitenwereld.

S’avonds, tijdens het eten, is de tijd aangebroken voor de wekelijkse huisvergadering. De coöps zijn gebouwd op principes van democratie, samenwerking en respect voor elkander.
In potentie de perfecte leefomgeving dus. Maar ook de hemel die Laurel heet kent zijn demonen.
Tijdens de vergaderingen regeren Caesar en Brutus samen met Kaïn en Abel. Een mes in de rug en dan nog een keer flink omdraaien. Natrappen mag. Regels zijn regels, maar sommige regels zijn minder regel dan dat ze uitzondering zijn. Andere regels zijn er blijkbaar alleen voor gemaakt om gebroken te worden. Het stemvee doet ondertussen vrolijk mee. Het is uiterst vermakelijk om te zien hoe de heersers het volk proberen te overtuigen van hun eigen ongelijk. De moties vliegen je links en rechts om de oren. Personen mogen niet persoonlijk worden aangevallen, afbranden is echter de praktijk. De achterkamertjes politiek wordt op alle fronten in gezet. Het stemvolk vindt alles best, zolang er maar meer geld voor voedsel op tafel komt. Het stemvolk weet wat ze wil: brood en spelen. Ik heb me tijdens dit uur kostelijk vermaakt.

Voor vanavond de film: Life of David Gale gehuurd...

Maandag 28 maart - dirty days

Maandag 28 maart

Er zijn dagen geweest die interessanter waren dan deze dag
Er zullen dagen komen die interessanter zijn dan deze dag
Ik heb al teveel woorden vuil gemaakt aan deze dag…

Give up yourself unto the moment

And we gave it time
All eyes are on the clock
But time takes too much time
Please make the waiting stop


Moloko - The time is now

Facts

Imprisoning Texans

Total types of felonies: 1,900-plus

Texans who are convicted felons: 1 in 11

Texans currently in prison or on parole: 1 in 20 adults

Cost to build a new 1,000-bed prison: At least $85 million

Cost of operating a new 1,000-bed prison: $20 million a year

Sources: Legislative Budget Board, House and Senate bill analyses, Senate Criminal Justice Committee, House Corrections Committee

Zondag 27 maart - Bad Whore Movie night

Zondag 27 maart

Er rust een vloek op de zaterdagen en zondagen in Austin. Het weer is wederom niet om over naar huis te schrijven…
Gelukkig is het paaszondag. Een waar feest! Mevrouw J. een Braziliaanse kenau waar ik stiekem een beetje bang voor ben, heeft samen met een van de karakters uit de boeken van Harry Potter gezorgd voor een gedekte tafel en een paasbeste brunch. Dit alles inclusief kalkoen en grote flessen witte wijn. Daar mijn relatie met grote flessen witte wijn ook al niet om over naar huis te schrijven is, consumeer ik deze druivendrank dan ook met mate.
Enigszins rozig geworden door de beperkte consumptie van de goedkope witte wijn duik ik na de brunch nog even mijn nest in. Daarna is de tijd om te studeren aangebroken.

S’avonds na het eten bij Kerby lane een bad whore movie gekeken. Dit vraagt wellicht om enige uitleg. Enige tijd geleden vroeg Liz (een huisgenote) of ik zin had om op de kamer van Nicole naar een bad horror te kijken. Haar Amerikaanse accent is echter zo sterk dat ik er niets anders van kon maken dan bad whore, wat zoveel betekent als een slechte dame van lichte zeden. Ik heb me meer dan een kwartier lang afgevraagd waarom ik in hemelsnaam met Liz naar een slechte hoer zou willen kijken in de kamer van Nicole…
De term Bad Whore ter indicatie van een slechte horror film is echter wel blijven hangen in het huis. Vanavond wederom bad whore movie night. De film van vandaag: Night of the Creeps.

Twee memorabele quotes:

Detective Cameron: Well, girls, the good news is your dates are here.
Sorority Sister: What's the bad news?
Detective Cameron: They're dead…

Detective Cameron: Corpses that have been dead for twenty-seven years do not
get up and go for a walk by themselves!

Zaterdag 26 maart - Kwalitatief Uiterst Teleurstellende Dag

de zaterdag kort samengevat:

Koud nat en BORING.

sávonds gekeken naar de BBC film Close your Eyes, een klein lichtpuntje in deze donkere paasdagen...

Vrijdag 25 maart - Zaza's in Zooland

Vrijdag 25 maart

De dag gestart met flinke koppijn. Geen kater, maar de naweeën van de rodeo van gisteravond. Die stomme beesten met hun hooi ook. Ik begrijp het niet, ik begrijp niet waarom mensen wel doorgeëvolueerd zijn en dientengevolge gebruik maken van parket en marmer om de grond mee te bekleden. Zo niet de Koeien. Koeien zijn sinds de geboorte van een timmerman stil blijven staan in hun ontwikkeling. het bewijs: ze gooien nog steeds stro en hooi op de vloer. Als gevolg hiervan zit mijn hoofd totaal verstopt
Stomme beesten, ook in Texas.

De dag brengt verder weinig bijzonders. S’avonds een kleine tornado waarschuwing; het ding (annabel) heeft de grond echter niet geraakt. De bijproducten van de zwevende tornado: wind en een flinke (Texaans flinke) hoosbui. Tezamen verstoren zij de opmars van een legertje zaza’s voor mijn deur. Kakkerlakken zo groot als mijn duim. Het wordt weer warmer weer dus de gezelschapsdiertjes komen uit alle hoeken en gaten gekropen en zij bewegen zich als in groepjes door de straten van Austin.
Had ik al verteld dat ze ook kunnen vliegen? Interessante diertjes…

S'avonds Zoolander gekeken.

"I wasn't like every other kid, you know, who dreams about being an astronaut, I was always more interested in what bark was made out of on a tree. Richard Gere's a real hero of mine. Sting. Sting would be another person who's a hero. The music he's created over the years, I don't really listen to it, but the fact that he's making it, I respect that. I care desperately about what I do. Do I know what product I'm selling? No. Do I know what I'm doing today? No. But I'm here, and I'm gonna give it my best shot."

-Hansel-

Good and Evil

I love statistics...

Donderdag 24 maart - Yihaaaaaaaaaaaaaaw Amen

Donderdag 24 maart

Texas land van cactussen, woestenij en cowboys. De cactussen heb ik ondertussen wel gezien. De woestijn heb ik mogen ervaren. Maar waar vind je Cowboys…. Op de Rodeo natuurlijk!
Via de contactmevrouw buitenlandse zaken van de Law Faculty hebben we kaarten geregeld voor één ouderwetsche rodeo. De rodeo is ongeveer 20 minuten rijden van het Laurel huis.
We worden gebracht door een Mexicaanse taxichauffeur (voor het gemak Paco genoemd). Paco de taxichauffeur die graag schaakt achter het stuur, weet ons blij te vertellen dat hij in de afgelopen 9 maanden slechts vier ongelukken heeft gehad, en alleen de laatste was niet zijn schuld. Heel fijn Paco…
Heelhuids komen we aan. De rodeo is een hele happening. De Texanen hebben hun mooiste auto’s (liefst verhoogde pick-up trucks met spinningwheels) en cowboyhoeden uit de mottenballen gehaald. Kluivend op varkenspootjes en geroosterde maïskolven genieten zij van al het moois dat deze rodeo hun te bieden heeft.
We laten de kermis links liggen en na een korte wandeling door de stallen met Starwars koekreukelhondkamelen begeven we ons richting de arena. Daar staat ons een waarachtig spektakel van de bovenste plank te wachten. Uiteraard wordt er eerst met z’n allen gebeden, het volkslied wordt gezongen en worden ‘onze’ troepen bedankt in den vreemde bedankt voor hun verrichtingen aldaar. Verder rijdt een jongedame met Amerikaanse vlag rondjes door de Arena… Kippenvel.



Het programma bestaat uit verschillende onderdelen. Waarvan Bullriding verreweg het meest spectaculair is. Er vallen nog net geen doden. Een opmerkelijk programmapuntje is het zogenaamde sheepriding. De Texaanse kleuters zijn nog net te klein om paarden of stieren te bedwingen. Een schaap berijden is dan in ieder geval een goede oefening voor later…
Aansluitend aan het laatste onderdeel een optreden van Kevin Fowler.
Mij zegt het helemaal niets maar de Texanen links van mij gingen helemaal uit hun dak.

Woensdag 23 maart - Correctional Management and the recruitment of potential terrorists in correctional facilities

Woensdag 23 maart

Langzamerhand begin ik meer vat te krijgen op het paper dat ik voor Deitch moet schrijven. De voorlopige werktitel:

Correctional Management and the recruitment of potential terrorists in correctional facilities
(feel free to email me if you have information about this topic)

Meer en meer literatuur komt bovendrijven. Ik heb zowaar twee boeken die inhoudelijk aansluiten op mijn onderwerp.
Het paper (volgens Word is het de,maar ik blijf halsstarrig vasthouden aan het) hoeft slechts 25 pagina’s te tellen. Qua omvang te vergelijken met een kleine scriptie dus.
Ik heb me vandaag voornamelijk beziggehouden met het opzetten van schema’s die beschrijven hoe mijn paper er uit gaat zien. Ik schrijf in mijn hoofd en probeer het dan op papier te knallen. Het denken in het engels gaat me gelukkig wel steeds makkelijker af, dat weekje in de Lower canyons heeft in die zin zeker zin gehad. Morgenochten een afspraak met Deitch om de voortgang te bespreken. Ze zit er bovenop, wat zeker wel prettig werkt.
Verdere hoogtepunten vandaag: het college van Dix en een bezoekje aan de Blockbuster.
De Blockbuster is een videotheek (keten) die op dit moment een geweldige actie heeft lopen; onbeperkt films huren voor slecht 10 dollar deze maand. Ideaal! The Return of the King ligt op dit moment in de dvd speler. Die 10 dollar ga ik volledig uitmelken. Ik zit nu op ongeveer een dollar per film…

Comments

Feel free to comment on my posts/photo's. I've opened up the comments for everybody. Please sign with your name!

Dinsdag 22 maart - down and off the river

Dinsdag 22 maart

De rivier zit nog in mijn botten. De laatste schrammen beginnen langzaam te verdwijnen. Ik ben zo stom geweest om tijdens de trip geen dagboek bij te houden. Zo af en toe schiet me weer wat te binnen, wat ik hier vervolgens dan maar weer neerpen (zie vorige post). Er zullen me de komende dagen nog wel meer van dit soort fragmenten te binnen schieten.
De wekker van mijn mobiele unit deed vanmorgen keurig zijn werk om kwart voor acht. Eerst college van Dix. Daarna naar Laurel. Ruim twee uur met Jorien aan de telefoon gehangen, veel gepraat ( and I ain't no talker...). Beetje down dagje. S’middags college van Owen. De rest van de avond gestudeerd en literatuur gezocht voor mijn papers.

Building Dams

Ik heb een steen verlegd
In een rivier op aarde
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
Ik leverde het bewijs van mijn bestaan
Omdat door het verleggen van die ene steen
De stroom nooit meer die zelfde weg zal gaan

De Rio Grande is een flinke rivier. Door toedoen van een aantal Amerikanen onder leiding van een Freakin Dutchmen zal de stroom van de Rio Grande nooit meer die zelfde weg gaan.
We made a dam!

binnenkort meer foto's van deze onwaarschijnlijke gebeurtenis...

"It's our own afsluitdijk"
-Tanner-

Maandag 21 maart - ...

Maandag 21 maart

Vandaag vroeg opgestaan. Het ritme van de vorige week zit nog in mijn lijf. Ik ben benieuwd of ik dat ritme de komende tijd kan vasthouden. De cultureshock na de rimboe van de canyons is nog niet helemaal verdwenen. De bergen van de canyons zijn veranderd in de flats van de stad Austin. De stilte is niet meer, het geruis van de rivier is vervangen door het geluid van de vele pickup trucks.
Er komt schoon water uit de kraan, bronwater rechtstreeks uit de bergen drinken hoeft niet meer. De douche produceert een stevige warme straal en de wc ziet er erg aantrekkelijk uit, vooral na een week op de honeypot te hebben doorgebracht. Toch mis ik de rust en de stilte van de canyons nu al.
Op de terugweg van de Canyons hebben we half texas doorkruist. Vanwege het instorten van de olieproductie zijn veel dorpen veranderd in spookdorpen, inteelt is op sommige plekken eerder regel dan uitzondering. Overal hangen trots de Amerikaanse en de Texaanse vlaggen naast, onder of boven elkaar. Soms doorkruisen we gebieden die zich verder dan het oog uitstrekken. Kaal als een maanlandschap. Eigendom van een enkeling. Het geheel maakt een desolate en treurige indruk. Hier en daar een bord met "support our troops".

Met het hoofd vol gedachten over de afgelopen week terug naar de realiteit van een Nederlandse student in Austin Texas.
Snel inlezen voor de class van Deitch. Interessante artikelen. Vooral een artikel van Deitch zelf sprak mij erg aan” Thinking Outside the Cell: Prison Reform Litigation and the Vision of Prison Reform”. Het college van vandaag richtte zich voornamelijk op de veranderingen in prison life na de Ruiz case, een rechtzaak die zorgde voor immense veranderingen in de omstandigheden van gevangenen in Texas. Vandaag wederom een gastspreker die veel inside information gaf over het Texaanse gevangenissysteem.
De rest van de dag geconcentreerd op de studie en op het boek “the art of war”, erg interessant. Het is genoeg voor vandaag. Tijd om te gaan slapen.

12-20 Maart – Surviving the Lower Canyons

12-20 Maart

Ik ben terug. ( I am back)

On March 12, Mel and I left Laurel house at 4:30 a.m. with all of our stuff packed in dry bags.
Meeting point: the parking lot behind Gregory Gym.
The parking lot is the place where we meet with our two guides; Jill en Pat, and the other members of “the fellowship”: Theresa and Alex (the love couple), Tanner (the Benjamin of the group), Morgan (a professor from the community college in Austin), Nicole and Vivek. We will pick up the other members of our group (Mary “the lady of the river” and Connie, a.k.a the senioritas) along the way.
The drive from Austin to The Lower Canyons takes about 10 hours. After we arrived we got into our canoes to get away before other groups arrived. We canoed for a couple of hours to find a sweet little Nirvana spot to set up our camp.
Setting up the camp is in fact part of the daily routine the rest of the week. Packing out the gear, searching for a sleeping spot, packing out sleeping bags and pads, find a nice place for “the honey pot” (a toilet with a view…), setting up the kitchen. Eat. Sleep. Get up. Pack in, canoe. Lunch. Canoe again. Getting out of the water, packing out the gear and so on.

Almost all the meals were cooked by Pat. Pat is a great cook, the meals were far better then the average meals in Laurel House (except for the Thursdays of course…) Pat was using a Dutch (…) oven when he prepared the meals. The Dutch oven is a nice piece of cooking equipment. The Dutch oven is basically a pan with a lid where you can put coals on to heat up the oven. More information about Dutch ovens can be found at www.idos.com (International Dutch Oven Society…)
I don’t know why, but there are a lot of Dutch called things in The United States. It varies From Dutch pretzels, Dutch chocolate to Double Dutch.

It is difficult to describe the beauty of the lower canyons, I took lots of pictures. The best ones are placed on this blog. I had a great time in the lower canyons.

En nu weer even in het Nederlands…
De afgelopen dagen waren geweldig. Het was iedere dollar waard. Slapen in de buitenlucht, vroeg opstaan, vroeg weer de slaapzak in. Helemaal prima. Behalve het kanoën hebben we ook nog enkele hikes gemaakt in de sidecanyons. Overdag is er vrij weinig dierlijk leven te bekennen. Er zijn echter sporen genoeg. Op dag vier zelfs de verse pootafdrukken van een mountain lion gezien. En ja, die beesten eten mensen.
Slapen in de buitenlucht is afgezien van de harde ondergrond prima. De Amerikanen uit de groep hadden het echter ijskoud. Ik heb de nachten voornamelijk doorbracht in alleen een boxershort. De andere groepsleden waren voorzien van minimaal 5 lagen kleding. Iedere keer weer werd er vol verbazing en bezorgdheid gevraag of ik het niet koud had.
De Lower Canyons liggen erg afgelegen. Dat betekent dat je voorzichtig moet zijn en je gezonde verstand moet gebruiken. Als er iets mis gaat kan het ook gelijk goed mis zijn. Medische hulp is beperkt tot de inhoud van de medicijnkist.
Mijn slaapzak, type mummy, was te klein. Als gevolg daarvan heb ik s’nachts teveel in dezelfde houding gelegen. Het gevolg: een soort doorligplekken. Ik heb zelden zo veel pijn gehad. Ik kwam er helaas wat laat achter. Een flinke ontsteking kon gelukkig afgewend worden met antibiotica zalf. Afgezien van wat muggebulten en schrammen heb ik het er levend van afgebracht. Zondag laat in de middag teruggekeerd. Maandag weer naar college...